Koninklijke onderscheiding voor Ard Nieuwenbroek

Op 30 november is Ard Nieuwenbroek benoemd tot Ridder in de orde van Oranje-Nassau. Hij ontving de onderscheiding uit handen van burgemeester Kees van Rooij aan het eind van een internationaal symposium over Elviskinderen.  Bij die gelegenheid verscheen ook zijn veertigste boek, dit keer over Elviskinderen.

Geboren worden met een onmogelijke opdracht?

Op 30 november verschijnt ons nieuwe boek Elviskinderen begeleiden. In dit boek belichten we een onderwerp dat vaak onbewust, onbesproken en onbespreekbaar blijft: het verlies van een kind binnen het gezin en de diepgaande impact die deze gebeurtenis heeft op het familiesysteem. Of het nu gaat om een miskraam, stilgeboorte of het vroegtijdige overlijden van een (tweeling)broer of -zus, de effecten van dit verlies zijn vaak ingrijpend en langdurig. Een kind dat na deze heftige familiegebeurtenis geboren wordt, draagt vanaf zijn geboorte vaak al een onmogelijke opdracht met zich mee.

Dit is waarom je ook in het onderwijs moet weten over Elviskinderen

Elviskinderen begeleiden, hoort dat bij de taken van een school? Ja, vindt Nynke Volbeda, ondersteuningscoördinator en rouwbegeleider op het RSG Enkhuizen. Met eigen ogen zag ze hoe een thuiszittende leerling weer naar school kwam, juist omdat daar een begeleidingsgroep rouw en verlies was. Laat rouw nu precies een thema zijn waar veel Elviskinderen mee worstelen.

Nieuw: tweedaagse training ‘Begeleiden van Elviskinderen (vanaf 12 jaar)’

In 2024 organiseert OrthoHulp een nieuwe tweedaagse training over het begeleiden van Elviskinderen. Een Elviskind wordt, net als Elvis Presley, na de dood van een ouder broertje of zusje geboren. Soms krijgt het zelfs dezelfde naam als het overleden kind. Maar ook als het een andere naam krijgt, is de impact vaak groot.

Aangrijpend boek over een Elviskind

‘Niet de dood van Serge was mijn trauma, maar jouw verdriet’, zegt mijn dochter. Het is 25 jaar later. Tweeënhalf jaar was ze toen haar broertje geboren werd en overleed. Een lief klein meisje met een staartje op haar hoofd die haar mama kwam troosten.’

Nieuw: Ontmoetingsdagen voor ‘Elviskinderen’ en voor hun ouders

Op ons middagsymposium ‘Elviskinderen begeleiden, uit de schaduw van een overleden broer of zus’ van 30 novemberzijn ook Elviskinderen zelf en/of hun ouders van harte welkom! En we willen meer voor hen doen: we organiseren in januari een ontmoetingsdag voor Elviskinderen en een ontmoetingsdag voor ouders van Elviskinderen. Dat alles onder de bezielende leiding van Ard Nieuwenbroek.

 

Een boek van een Elviskind: Jelte Krijnsen – Broertje dood

Jelte Krijnsen heeft een broer. Eentje. Tot hij ontdekt dat er ooit nóg één was, Peter. Maar over dit jongste broertje, dat maar enkele uren heeft geleefd, praat niemand. Peter werd geboren als een cycloop en was daarmee niet alleen een kansloos kind, maar ook een monsterlijke zeldzaamheid die maar beter zo snel mogelijk aan het oog kon worden onttrokken.

Elviskinderen: leerlingen die onzichtbaar in de knel raken

Laten we beginnen met een bijzondere ervaring. Binnen een supervisiegroep op school bracht een begeleider naar voren dat zij maar vast bleef lopen met een leerling. Het ging om een twaalfjarig meisje dat worstelde om in de brugklas overeind te blijven. Ze had last van faalangst en soms van paniekaanvallen. Bovendien voelde ze zich eenzaam in en buiten het klaslokaal. De begeleider had tot dan toe de gebruikelijke begeleidingsmethodieken keurig en geduldig toegepast. Zonder succes. Elviskinderen: leerlingen die onzichtbaar in de knel raken.

Internationaal middagsymposium ‘Elviskinderen’

Middagsymposium met onder andere topdeskundigen: Kristina Schellinski, M.A./Dipl. Psy.  Dr. Bram Bakker en drs. Ard Nieuwenbroek

Op 30 november 2023 organiseert OrthoHulp een internationaal middagsymposium met als titel: ‘Elviskinderen, in de schaduw van je overleden broertje of zusje’. 

Elviskinderen: in de schaduw van je overleden broertje of zusje

Wanneer je partner overlijdt, word je weduwe of weduwnaar. Als je ouders niet meer leven, ben je wees. Verlies je je kind of een broer of zus aan de dood, dan is daar echter geen woord voor. Aan de ene kant is dat vreemd, want voor hoeveel situaties bestaan nu geen woorden? Aan de andere kant is het ergens wel logisch dat voor iets wat tegen elke natuurwet indruist, geen woord is. Toch voelen wij de drang om wel woorden te geven aan dit soort zware omstandigheden. Om ook hierin het onzegbare zegbaar te maken. Elviskinderen staan in de schaduw van een overleden broertje of zusje.